Over mij

Waarom Kindertekening bestaat

Als kind kreeg ik weleens de vraag wat ik later wilde worden. Mijn antwoord was steevast: "Ik wil vader worden." In de loop van mijn puberjaren groeide dat uit tot het plan om maar liefst zeven kinderen te krijgen — totdat ik het wonder van mijn eerste eigen kind meemaakte en dacht: laat ik het vooral één voor één doen. Want elk kind is een wonder.

In onze familie-app heet ik "Pappa Roel" — een naam die mijn kinderen mij hebben gegeven en die ik als een erenaam draag. Met andere woorden: ik hou van kinderen, en ik word verdrietig van kinderleed — van zieke kinderen die niet gewoon kunnen spelen, fantaseren en de wereld ontdekken. Juist daarom heeft één idee me nooit meer losgelaten.

Al meer dan twintig jaar draag ik namelijk hetzelfde idee met me mee: wat als je een kindertekening kunt omzetten in een wereld waar een kind echt in kan rondlopen?

Het begon begin jaren 2000, toen ik in het SARA-instituut in Amsterdam voor het eerst een echte VR-beleving meemaakte in The Cave: een ruimte van drie bij drie bij drie meter, vol projectoren, met een speciale bril en zogenaamde globes in je handen. Daar, midden in die ruimte, ontstond het idee: wat als een kind zó in zijn eigen tekening zou kunnen staan? Ik zocht zelfs uit wat het zou kosten om zelf een Cave te bouwen — dat liep al snel over de honderdduizend euro. Onbereikbaar dus, maar het idee liet me niet meer los.

In mijn werk als ICT-manager in de revalidatie zag ik rond 2016 hoe virtual reality voorzichtig zijn intrede deed, bijvoorbeeld met de Microsoft HoloLens om mensen spelenderwijs weer te laten bewegen. Fascinerend, maar de werelden zelf vond ik houterig en kinderachtig — je was er snel op uitgekeken. Het idee van de kindertekening bleef ondertussen borrelen.

Toen ging het ineens hard. In 2024 bracht Apple de Vision Pro uit — adembenemend, maar met ruim drieduizend euro nog altijd voor weinigen weggelegd. Een paar maanden later, in oktober 2024, kwam Meta met de Meta Quest 3S voor zo'n driehonderd euro. Dat was het moment waarop ik mijn eerste eigen VR-bril kocht.

En wat was de VR-wereld in een paar jaar tijd veranderd. In FitXR zag ik de VR-game die ik eerder bij de revalidatie had gehoopt te zien: virtuele trainers die je vuurballen laten ontwijken en boksles geven in prachtige virtuele werelden. En het meest mind-blowing was TRIPP, waarmee je middenin zo'n wereld kunt mediteren of ademhalingsoefeningen kunt doen. En toen kwam de vraag: zou ík nu ook zelf een virtuele wereld voor de Meta Quest kunnen programmeren?

Want met de opkomst van AI was ondertussen ook het programmeren radicaal veranderd. "Vibe coding" was een begrip geworden: je vertelt een AI wat je wilt bouwen, en je bouwt het samen. Ik begon op de MacBook van mijn dochter en maakte als vingeroefening een eigen spel in Xcode (Autestme, compleet met een eigen digitale munt). Daarna dook ik in Unity, het platform waarop VR-werelden gebouwd worden, en kocht ik een zware MacBook voor het echte werk: samen met Claude het idee werkelijkheid maken dat ik al meer dan twintig jaar bij me droeg.

Kindertekening is ontstaan vanuit één gedachte: een ziek kind even laten ontsnappen aan de harde werkelijkheid, door rond te lopen in zijn of haar eigen fantasie.

Gaandeweg kwamen er steeds meer ideeën bij. Praten met je tekening. Samen met een ouder, broer of zus in dezelfde wereld rondlopen. Een gezamenlijke wereld maken van meerdere tekeningen van een gezin, zodat kinderen thuis en in het ziekenhuis toch samen kunnen spelen. Een verhaaltje laten voorlezen over de tekening. Of figuurtjes uit de tekening via augmented reality op het bed laten verschijnen.

Ik ben nog lang niet uitgefantaseerd. De eerste tests met mijn neefjes en nichtjes waren meer dan positief. Nu komt het moment dichtbij om Kindertekening aan te bieden aan de kinderen voor wie het idee ooit bedoeld was: kinderen die wel wat magie, afleiding en eigen verbeeldingskracht kunnen gebruiken.

En daar blijft het niet bij. Met mijn presentatie over kunstmatige intelligentie ga ik langs scholen, waar kinderen zelf tekeningen maken die de applicatie steeds beter maken — want hoe meer tekeningen het programma kent, hoe mooier het resultaat van de volgende tekening wordt. Zo ontstaat er iets bijzonders: een verbinding tussen de zieke kinderen in het ziekenhuis en de gezonde kinderen op school, die zonder het te weten meebouwen aan elkaars magie. Ik vind het prachtig om álle kinderen — ziek of gezond — de verwondering van hun eigen tot leven gekomen tekening te laten zien.